Oog op de toekomst

Je begint al bijna heimwee te krijgen naar de cursus of angst voor het grote zwarte gat. Is er nog toekomst na 23Dingen? Een uitstekend moment dus om eens te mijmeren over wat de bibliotheek hier allemaal mee aan moet.

In een vrij vroeg stadium van deze dingen heb ik al aangegeven dat zomaar met één en ander beginnen natuurlijk geen zin heeft. Bibliotheken zullen er beleidsmatig mee aan de slag moeten en dienen nieuwe technologieën in te passen in reeds bestaande ontwikkelingen.

De in dit 'ding' aangedragen literatuur en bronnen, waarvoor dank Rob, lieten mij de toekomst eens van een geheel andere kant bekijken. Vooral de geloofdbelijdenis van Laura Cohen sprak mij erg aan. Ze is in maart gepensionneerd, maar was een vooraanstaand pleitbezorgster van Library 2.0, de naam van haar eigen blog. Als schrijfster van enkele boeken, waaronder Library 2.0; Initiatives in Academic Libraries, publiceerde ze precies twee jaar geleden haar Library 2.0 manifest.

Verouderd?

Hoewel ik vrijwel alle elementen van haar credo kan delen, vind ik dat het wel erg vanuit het instituut bibliotheek en haar klantenkring beredeneerd is. Ik spreek maar niet van 'gebruikers', want dat jargon stuit mij al jaren tegen de borst. Alsof onze klanten bij ons iets opmaken.

Daarom wil ik zo onbescheiden zijn er een variant op te publiceren, die naar mijn overtuiging nog helderder maakt hoe ingrijpend de virtualisering van informatie en dienstverlening de bibliotheek kan veranderen. En wat dat feitelijk vraagt van de bibliotheekmedewerkers.

Ik ben natuurlijk 'in' voor uw op- en aanmerkingen, wijzigingen en aanvullingen.

Want het kan maar duidelijk zijn, die toekomst!